Henüz vakit varken, gülüm

Bu başlık Nazım’ın şiirinden. 1949 yılında “Dünyanın en tuhaf mahluku” şiirini yazan, şu vatan haini Nazım’ın şiirinden…
***

 “Ananı ağlatanı Kârun etmek hürriyetiyle, hürsün!” demek ne demek?

 “Büyük hürriyetinle dolaşıp durursun,/İşsiz kalmak hürriyetiyle, hürsün!” demek ne demek?

 “Bir alet, bir sayı, bir vesile gibi değil,/İnsan gibi yaşamalıyız dersin,/ büyük hürriyetinle basarlar kelepçeyi,/ yakalanmak, hapse girmek, hatta asılmak hürriyetinle, hürsün!” demek ne demek?

“Ne demir, ne tahta, ne tül perde var hayatında,/ hürriyeti seçmene gerek yok, hürsün!” demek ne demek?

Ve biri çıkıp ananı da al git dediğinde, ananı alıp gitmek hürriyetine sahip olmanın bahtiyarlığında olmak ne demek?

Evet, evet! Bu hürriyet hazin bir şey olsa gerek yıldızların altında… Netekim dünyanın en tuhaf mahlukusun! Netekim “koyun gibisin kardeşim/ gocuklu celep kaldırınca sopasını sürüye katılıverirsin/ Ve adeta mağrur koşarsın salhaneye”

Tıpkı 1982’de yaptığın gibi… EVET! İşte senin yegâne hürriyetin: Olan bitene evet demek, evet deyip onaylamak. Çünkü, evet demek hürriyetinle hürsün. Başkaca bir şeyi seçmene ne hacet? Sen, sen ol, dünyanın en tuhaf mahluku olmaya devam et, “Hani şu derya içinde olup, deryayı bilmeyen balıktan da tuhaf” olan bir tuhaflıkta…

      ***

Tecrübeli adamdı. 1982 Anayasa oylamasında şöyle dedi: Bu anayasanın bana yakışmadığını biliyorum ama, bu iktidar tarzı çok daha yakışıksız. Hayır, oyu çıkarsa gitmezler. Bir an önce çekip gitsinler diye evet vereceğim. Sonradan bu anayasa çok değişir...

Gerçekten de o anayasa çok değişti. Çok daha da değişmeye aday duruşu var. Peki, o tecrübeli adam bugün hayatta olsaydı ne derdi? Şöyle dediğini duyar gibi oluyorum: Tabi ki HAYIR oyu vereceğim, yoksa bir daha gitmeyecekmiş gibi duruyorlar…

      ***

“İşte böyle Laz İsmail, mesele esir düşmekte değil, teslim olmamakta tüm mesele”

“Nazım Hikmet Ran” şiirlerinden alıntılardır.